خبر زاجر و باز دارنده از گناه است و طبقِ اخبار ديگر نويسندهء اعمال است ) . از مجلسى ( ره ) - ظاهر اين است كه مقصود از تعاهدِ نعم در اينجا نگهدارى از نعمت‌هاى خدا و بجا گذاشتن آنها و به كار بردن چيزى است كه مايهء دوام و بقاى آنها باشد و مقصود در اينجا نعمت روحانى است از ايمان و يقين و تأييد به وسيلهء روح و توفيقات ربانيه و بازرسى آنها به ترك گناهان و نافرمانىها و اخلاق نكوهيده است كه مايهء نقص و زوال آنها است . « و نحن نؤيد الروح » يعنى ما روح را تقويت كنيم ، و در برخى نسخ است كه نزيد يعنى آن را بيفزائيم و آن هم به تأييد بر گردد . از مجلسى ( ره ) - « فيصير اعلاه اسفله » يعنى آن را وارونه سازد چون كاسه‌اى كه كپ شود و ديگر مطلب حقى در آن قرار نگيرد و هيچ پندى در آن اثر نكند چنانچه در بارهء دلِ منافق بيايد كه دلِ كافر وارونه است و هيچ خيرى را در خود جاى ندهد ، و حاصل اين است كه گناه به دل بيالايد و در آن اثر كند تا آن را وارونه سازد و چون دل كافر چيزى در آن جاى گير نشود زيرا اصرار به گناه راهى است به كفر چنانچه خدا سبحانه فرموده ( 10 سوره روم ) : « پس سرانجامِ آن كسانى كه پر بدى كردند اين شد كه به آيات خدا تكذيب نمودند » و اين وجه در تفسير اين آيه كه به خاطرِ من آمد روشن ترين وجوه است و در تفسير خبر هم روشن ترين وجوه است و برخى محققان گفته : مقصود اين است كه اين گناه پيوسته در دل عمل كند و به شيرينى خود در آن اثر كند تا روى آن را كه به سوى خدا و آخرت است به سوى باطل و دنيا برگرداند . بيضاوى هم در تفسيرِ آيه گفته است : عجيب است از حال آنها در آلوده شدن به گناهانى كه موجب دوزخند از روى بيباكى . از مجلسى ( ره ) - مخاطب در اين آيه كسانيند كه گناه و معصيت كنند نه معصومين از پيغمبران و ائمه ( ع ) ( و اخبارى هم براى جدا